Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα που επικράτησε του Κοροιβου Αμαλιάδας με 100-79 σε ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε πολύ πιο δύσκολα από όσο δείχνει το τελικό σκορ. Η πολύ καλή εμφάνιση του Γιάνκοβιτς αλλά και οι βοήθειες που έδωσαν οι Κάμινγκς, Ντραγκίσεβιτς και Τζάκσον έκαναν τη διαφορά και ο ΑΡΗΣ μας ξαναεπέστρεψε την 4η θέση. Το τρίποντο του Ζάρα λίγο πριν το σφύριγμα της λήξης ξόρκισε το φάντασμα της κατοστάρας που είχε εξελιχθεί σε σήριαλ σε προηγούμενα παιχνίδια.

Μια από τις γνωστές αλλοπράσαλες εμφανίσεις του ΑΡΗ μας είδαμε και σήμερα μέχρι τις αρχές του Β ημίχρονου με τίποτα σχεδόν να μην λειτουργεί σωστά. Η δυσκολία με την οποία περνούσαμε το κέντρο και τα πολλά λάθη ήταν το βασικό χαρακτηριστικό μας. Κάτι που σε συνδυασμό με την εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων μας είχε ως αποτέλεσμα να βρεθούμε μέχρι και με 5 πόντους πίσω στα πρώτα λεπτά της 3ης περιόδου. Σε εκείνο το σημείο γύρισε ο διακόπτης και είδαμε έναν εντελώς διαφορετικό ΑΡΗ μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Η άμυνα έγινε πολύ πιο σκληρή και αποτελεσματική ενώ στην επίθεση οι παίκτες μας με κάθε ευκαιρία χτυπούσαν κοντά στο καλάθι. Τζάκσον και Σίμτακ είχαν ουσία στο παιχνίδι τους, έλεγξαν τα ριμπάουντ και έδωσαν την ευκαιρία στην ομάδα να αντεπιτεθεί. Ο Γιάνκοβιτς με 21 πόντους(8 στα 8 δίποντα) ήταν ο παίκτης που αναζητούσαμε εδώ και πολλές αγωνιστικές, ο Κάμινγκ άρχιζε να βάζει την μπάλα στο καλάθι, ο Ντραγκίσεβιτς άφησε τα τρίποντα και σκόραρε από κοντά και κάπως έτσι το -5 έγινε +21. Το τρίποντο του Ζάρα που οδήγησε στην κατοστάρα πρόσφερε χαμόγελα στον σκασμένο κόσμο που βρέθηκε σήμερα στο Παλέ παρά την όποια πίκρα του...

Πέρασε και αυτό το παιχνίδι αφήνοντας μας για ακόμη μια φορά ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μια η ικανοποίηση για τη νίκη και την εμφάνιση της ομάδος για περίπου 15' και προβληματισμός για αυτά που είδαμε για σχεδόν 25΄. Το ξέσπασμα του Δ.Πρίφτη στην συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το ίδιο το παιχνίδι και για όσους "διαβάζουν" πέρα από τους τίτλους φανερώνει και γιατί τραβάει αυτά που τραβάει αυτή η ομάδα και ο κόσμος της. Έλειψη ρεαλισμού, μιζέρια και γκρίνια βλέπει ο Δ.Πρίφτης στον κόσμο του ΑΡΗ ενώ πήρε την ευθύνη(στα λόγια) πάνω του για ότι συμβαίνει φέτος. Προφανώς ο κόουτς δυσκολεύεται να κατανοήσει πως φαίνεται στον κόσμο του ΑΡΗ το να πανηγυρίζεις την 4η θέση στην Basket League των τεσσάρων ομάδων, την  "σφαίρα του έξτρα" στην Ευρώπη, την συμμετοχή στον τελικό με ένα δύσκολο παιχνίδι μέσα στην έδρα σου και την απονομή των μεταλίων για αυτή τη συμμετοχή... Ενώ ο ρεαλισμός λέει ότι όταν το καλοκαίρι με το καλό χωρίσουν οι δρόμοι ΑΡΗ - Πρίφτη, ο κόουτς έχοντας πλέον εμπλουτίσει το βιογραφικό του με τίτλους όπως το coach of the year, το μετάλιο της συμμετοχής στον τελικό και πολύτιμες εμπειρίες από την Ευρώπη όντας στην "ηλεκτρική καρέκλα" μιας μεγάλης ομάδας όπως είναι ο ΑΡΗΣ θα μπορέσει με ευκολία να συνεχίσει την σταδιοδρομία έχοντας κάνει ένα σπουδαίο βήμα στην καριέρα του. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ μας θα μαζεύει τα κομμάτια του και θα ξαναπροσπαθεί να χτίσει από το μηδέν έχοντας κάνει τουλάχιστον ένα βήμα πίσω...

ΥΓ. Μπράβο σε όλους όσους έπνιξαν την πίκρα τους και ήρθαν σήμερα στο γήπεδο!

ΥΓ2. Από τώρα τρέμουμε για την επόμενη σεζόν και τα "αντίποινα" στην Αμαλιάδα για τους 100 πόντους που τους ρίξαμε στο κεφάλι...

ΥΓ3. Ενδιαφέρον στατιστικό που θα μπορούσε να τσεκάρει η ΚΑΕ είναι το πόσοι από αυτούς που τους δόθηκαν εισιτήρια για τον τελικό ήρθαν και σήμερα... έτσι για την επιβεβαίωση.